#wyzwanieAltax

Zrobiłem latarnię

Co można zrobić z niespełna dwumetrowego odcinka drewnianej i dość masywnej belki z odzysku? Maleńką podwyższoną grządkę lub fragment obrzeża do wiejskiego ogródka. Można też zachować ją i wykorzystać jako bank materiału do realizacji różnych małych prac, jeśli drewno jest w dobrym stanie, albo skompletować kilka dodatkowych i skonstruować coś większego wewnątrz lub na zewnątrz – możliwości jest sporo. A co można zrobić z niespełna dwumetrowego odcinka belki z odzysku, kilku listewek, lampionu z pchlego targu i paru kutych elementów z kwadratowego pręta? 

Z największą radością serwuję Wam wpis zrealizowany w ramach tegorocznego #wyzwanieAltax czyli we współpracy ze znaną Wam już dobrze z mojego bloga marką Altax. 

Zapraszam na post!

Mój przydomowy ogród ma już siedem lat. Posadzone w nim krzewy i drzewa stają się coraz wyższe, dzieląc przestrzeń działki na strefy i różne mniej lub bardziej tajemnicze zakątki. Powiększające się z roku na rok kępy zieleni w najrozmaitszych odcieniach zaczynają stanowić całkiem niezłe tło do wprowadzania w nie elementów użytkowych i dekoracyjnych czyniących ogród jeszcze bardziej atrakcyjnym. Myśląc o tym, co mógłbym wykonać w ramach #wyzwanieAltax, by zaprezentować Wam (i sobie – a jakże!) możliwości nowych i w większości niepokazywanych tutaj nigdy produktów od Altax, szybko wpadłem na pomysł, który opiszę poniżej. Jesteście ciekawi, co to będzie?

Do realizacji projektu wykorzystałem drewniany słup z odzysku o przekroju 10 × 10 cm i długości 200 cm, zamówione w składzie drewna deski grube na dwa i szerokie na dziesięć oraz czternaście centymetrów, a także rozmaitych przekrojów kantówki z litego świerku.

Grunt to dobre przygotowanie! Zanim zrobiłem cokolwiek ze zgromadzonego materiału, zabezpieczyłem go impregnatem gruntującym. Przyznam się, że do momentu rozpoczęcia pierwszego #wyzwanieAltax w 2021 roku, nie miałem pojęcia o istnieniu tego produktu i na potrzeby zeszłorocznej współpracy, w ramach której wykonałem Stół dla ogrodnika i Drewnianą donicę… nie zamówiłem go. Dopiero po konsultacji ze specjalistami z ramienia Altax sięgnąłem po ten specyfik i od tamtej pory jestem nim zachwycony. Stosuję go przy realizacji absolutnie wszystkich obiektów, które tworzę do ogrodu przy domu i tych, które mają służyć w trudnych niekiedy warunkach na mojej małej farmie pod lasem.

Impregnat rozprowadziłem na powierzchni drewna za pomocą pędzla. Produkt zabezpieczył je przed biokorozją tj. przed grzybami pleśniowymi, domowymi sinizną, a nawet przed drewnojadami. Bez obaw! Po użyciu tego specyfiku drewno będzie wyglądało, jakby nigdy nic na nim nie było, nie tworzy on bowiem powłoki i jest całkowicie bezbarwny. 150 ml produktu pozwala zabezpieczyć 1 metr kwadratowy materiału. Po rozprowadzeniu go na powierzchni należy poczekać 24 godziny – to czas potrzebny na to, by impregnat wniknął w drewno i zaczął je w pełni chronić.

W tak zwanym międzyczasie postanowiłem przygotować elementy metalowe do wykorzystania w projekcie. Widoczna na zdjęciu ocynkowana podstawa pozwoli mi ustawić słup w pozycji pionowej, a po znalezieniu dla niego idealnego miejsca w ogrodzie, przykręcić go do wylanej w gruncie betonowej płyty. Kula stanowić będzie szczyt słupa, zaś elementy z giętego pręta utrzymają sporych rozmiarów stary lampion ustrzelony na internetowej aukcji.

Wspomniany lampion wymagał oczyszczenia ze starej farby. Ta – na całe szczęście – z większości powierzchni odpadała sama, więc procedura, choć czasochłonna, odbyła się bez większych problemów.

Farbę z blaszanych powierzchni udało mi się zdjąć za pomocą dłuta. By usunąć ją z miejsc, gdzie trzymała się wyjątkowo mocno, pozwoliłem sobie użyć zamiennie drobnego papieru ściernego, drucianej szczotki i opalarki.

Lampion oczyszczony! Praca zajęła mi jedno popołudnie. Realizację projektu odłożyłem na tym etapie do następnego dnia, czekając na gotowość impregnującego się drewna.

Po upływie 24 godzin od rozprowadzenia impregnatu na powierzchni drewna zabrałem się do pracy. Na jeden z końców słupka nałożyłem ocynkowaną podstawę, by następnie obudować słup do około jednej trzeciej jego wysokości. W tym celu wykorzystałem dwie deski o przekroju 10 × 2 cm i dwie o przekroju 14 × 2 cm. Po jednej stronie desek, od wewnętrznej strony, zebrałem po 5 mm z ich grubości, by w tworzonej obudowie zmieścić grubość blachy, z której wykonano kotwę. Użyłem do tego ręcznej frezarki, ale mogłem zrobić to równie szybko za pomocą piłki i dłuta.

Kotwę przykręciłem do słupka wkrętami do drewna z płaskimi łbami…

…i mogłem rozpocząć przymiarki z odfrezowanymi przed momentem deskami. Nie obyło się bez kilku poprawek, ale szczęśliwie udało mi się dopasować elementy!

Gdy widziałem już, że deski mające stworzyć obudowę podstawy idealnie do siebie przylegają, chwyciłem je taśmowym ściskiem i połączyłem wkrętami ciesielskimi tak, by ich łby ukryły się nieco poniżej powierzchni drewna, by jakby zatopiły się w nim na kilka milimetrów – dzięki temu w jednym z kolejnych etapów pracy zamaskuję je, korzystając z wodoodpornej masy szpachlowej.

Pierwsze koty za płoty – zrobiłem podstawę latarenki. Nie wspomniałem o tym, że deski tworzące dolną obudowę mają wkręty wprowadzone na krawędziach, w grubości desek – żadna z nich nie została przykręcona bezpośrednio do słupa. Mówiąc krótko – zbudowałem rodzaj kołnierza dającego się nasunąć na pionowo stojący słup tak, by możliwe było uniesienie go do góry na czas montażu ukrytej pod spodem kotwy w docelowym miejscu.

To, co czekało mnie teraz, przypominało nieco ubieranie choinki. Stojący samodzielnie słup wymagał wprowadzenia kilku detali, dzięki którym miał szansę nabrać nieco wintidżowego charakteru. Pochwalę się Wam, że na potrzeby realizacji tego projektu po raz pierwszy w życiu samodzielnie frezowałem ozdobne listewki. Początki nie były łatwe, ale po kilku próbach szło mi nawet, nawet…

Idąc od dołu – deski tworzące obudowę podstawy ozdobiłem u ich szczytu ramką składającą się z odfrezowanej listwy o przekroju 2 × 4 cm, na którą nałożyłem drugą – z mniejszych listewek o przekroju 2 × 1 cm frezowaną w ten sam sposób.

Wyżej, bo na poziomie około 2/3 wysokości słupka przybiłem – tym razem z gotowej listewki znalezionej w pracowni – ramkę, która od razu rozbiła wizualnie jednolity, nieco nudny pion.

U szczytu słupka starałem się skomponować ozdobną czapę. Nie było to proste dlatego, zanim przystąpiłem do realizacji tego etapu, obejrzałem całe mnóstwo zdjęć przedstawiających zabytkowe słupki – króle schodów. Przyjrzałem się też królom, które przy schodach mam w domu. Pomogło mi to w ocenie proporcji i natężenia detalu w tworzonym właśnie elemencie. Każdy – moim zdaniem – dobry ruch „fastrygowałem”, czyli upinałem za pomocą takera z niedługimi zszywkami. Gdy wiedziałem już, że próbna kompozycja stanowi to, czego oczekiwałem, połączyłem jej części na stałe.

Wszystkie elementy z frezowanych listewek, które zobaczyliście na kilku poprzednich zdjęciach, łączyłem ze sobą gwoździkami i wkrętami – te drugie używałem wszędzie, gdzie się dało – to na wypadek gdyby dany fragment wypaczył się, stojąc na zewnątrz. Siła wyginającego się drewna mogłaby wypchnąć gwoździki i poluzować moje układanki. Uznałem, że wkręty, których łby zamierzałem całkowicie zamaskować, będą pewniej niż gwoździe trzymały wszystko w całości.

To zdjęcie jest dla tych z Was, którzy od czasu do czasu pytają mnie, jak ja to robię, że wszystko wychodzi mi tak łatwo i za pierwszym razem. Gdybym pokazywał Wam moje nieudane próby na drodze do osiągnięcia zamierzonych efektów, przebrnięcie przez jeden wpis, mogłoby zająć Wam zbyt dużo czasu…

Miejsca, w których zastosowałem wkręty, a także inne drobne ubytki i niedoskonałości, wypełniłem masą szpachlową do stosowania na zewnątrz. Ja znalazłem u siebie w pracowni akurat taki produkt (nie zwracając uwagi na jego kolor) ale alternatywą dla niego może być na przykład akryl elewacyjny lub inny – zwykły odporny na warunki atmosferyczne.

Masę nakładałem palcami – tak pracuje mi się najwygodniej. Jeżeli nie chcecie lub nie lubicie aż tak bardzo brudzić sobie rąk, możecie wykorzystać do uzupełniania ubytków małe szpachelki malarskie dostępne w różnych kształtach w sklepach dla plastyków.

Nadmiar szpachlówki usunąłem po jej wyschnięciu płótnem ściernym.

Frezowane i wypełnione masą listwy szlifowałem, zwijając płótno ścierne w rulonik odpowiadający swoją średnicą danemu miejscu – dotarłem dzięki temu do wklęsłych powierzchni drewnianych elementów.

Szczyt dedykowany mojemu słupkowi zwieńczyłem metalową, pustą wewnątrz kulą. Osadziłem ją na dysku – czopie, czyli kawałeczku kołka przykręconego do czapy. Kulę przewierciłem u góry i chwyciłem dodatkowo gwoździem, którego koniec wbił się we wspomniany przed momentem czop.

Rozpoczynam malowanie! Do zabezpieczenia drewna wybrałem półmatową Farbę renowacyjną do drewna na zewnątrz w kolorze białym. Jeszcze przed montażem szczytu, pomalowałem (dwukrotnie) jego wnętrze, by utrudnić wilgoci i wodzie dotarcie do wielu tworzących go połączeń.

Kulę pomalowałem również na biało i również w półmacie Farbą do metalu bezpośrednio na rdzę. Podobnie jak w przypadku drewnianej części ozdobnego szczytu latarenki, zacząłem od zabezpieczenia wnętrza elementu.

Pamiętajcie, by przed rozpoczęciem malowania dokładnie wymieszać farbę! Weźcie kawałeczek listewki, łyżkę, czy patyk i poświęćcie kilka minut na to by produkt, którego użyjecie, miał szansę w pełni zabezpieczyć Wasze drewniane bądź metalowe elementy.

Jeśli zdecydujecie się pomalować farbą gładkie metalowe powierzchnie, pierwsza warstwa nałożonej farby wyda Wam się być może zbyt słabo kryjąca – nie zniechęcajcie się! Pierwsza warstwa farby to rodzaj gruntu, kolejna, nałożona na nią pozwoli Wam uzyskać zdecydowanie pełniejsze (albo i pełne!) krycie.

Po trzykrotnym pomalowaniu kuli, dokończyłem malowanie drewnianej części szczytu słupka. Tak samo, jak w przypadku wszystkich innych drewnianych elementów, rozprowadziłem na niej dwie warstwy białej farby.

Lampion i elementy z pręta pokryłem Farbą do metalu w kolorze czarnym, którą – tak samo, jak w przypadku białej farby zastosowanej do zabezpieczenia kuli – bardzo dokładnie wymieszałem.

Nieco szorstkie, surowe powierzchnie kutych części już przy nałożeniu pierwszej warstwy farby, pokrywały się niemal idealnie na wybrany przeze mnie kolor. Pamiętajcie jednak, by nie dać się zwieść temu efektowi i zabezpieczyć metalowe elementy trzema lub nawet czterema warstwami produktu, tak jak sugeruje Producent, by na długi czas ochronić je przed działaniem czynników zewnętrznych.

Farbę, którą wybrałem, można nakładać bezpośrednio na rdzę!

Lampion pomalowałem, korzystając z malutkiego pędzla wykonanego z… włosia kucyka. Zauważyłem, że wybrana przeze mnie farba zachowuje się podobnie, jak artystyczne farby do malowania na płótnie. Postanowiłem wobec tego stworzyć na powierzchni lampionu mikrostrukturę przypominająca oglądany z bliska olejny obraz.

Pierwsze tej wiosny ciepłe dni bardzo pomogły mi w pracy. Świeżo malowane metalowe elementy wystawiałem na zewnątrz. Delikatne podmuchy wiatru przyspieszyły nieco wysychanie nakładanych czarnych powłok.

Farbą renowacyjną do drewna na zewnątrz pomalowałem dwukrotnie cały słup wraz z umieszczonymi na nim dekoracyjnymi ramkami. Wspomniane dwie warstwy pozwoliły mi uzyskać w pełni kryjącą białą powłokę.

Spójrzcie, jak pięknie w tej kryjącej bieli wygląda trójwymiarowa struktura drewna i linie frezowanych elementów. Farba stworzyła na powierzchni słupa satynową, leniwie połyskującą powłokę, łącząc wszystkie – stare i nowe – elementy obiektu w całość.

Czas na montaż. By odrobinę ułatwić sobie pracę, przykręciłem mój całkiem ładny już słup do… podstawy wymontowanej kiedyś z podłogowej lampy, która obciążyła go na tyle, że mogłem bez obaw manewrować nim, malować, przybijać, przykręcać i przestawiać.

Czapę z kulą przymocowałem do słupa cienkimi gwoździkami – wbiłem po dwa na każdym z boków.

Pomalowane na czarno elementy z pręta połączyłem skuwką z metalowej taśmy. Przewierciłem je też w miejscach, w których będą stykały się z drewnianym słupem. Widoczne na zdjęciu kółeczko posłuży mi do powieszenia i optycznego przedłużenia lampionu.

Kute elementy połączyłem z drewnem za pomocą wkrętów z sześciokątnymi łbami…

…i mogłem – nareszcie! – wprowadzić ostatnie poprawki. Pomalowałem skuwkę, łby wkrętów i drobne niedoskonałości, które wychwyciłem, oglądając obiekt z każdej możliwej strony.

Gotowe!

Moja robocza podstawa umożliwiła mi nie tylko sprawną pracę, ale także przejście się z latarnią po całym ogrodzie w poszukiwaniu odpowiedniego miejsca do jej ulokowania na stałe. Myślę, że ustawię ją w długiej i wąskiej rabacie po lewej stronie tarasu, tak, by rozświetlała – za dnia bielą, a wieczorami światłem świecy umieszczonej w lampionie – coraz bardziej gęstą i wysoką kępę zieleni. Będzie widoczna podczas wieczornych posiedzeń na zewnątrz. Kusi mnie, by uzupełnić słup o kolejny lampion umieszczony symetrycznie – po drugiej jego stronie. Zastanawiam się tylko, czy znajdę gdzieś kolejny taki sam, albo przynajmniej pasujący?

P.

Zapomniałbym! Jeśli kiedykolwiek pomyślicie, by zainspirować się moim projektem, zostawiam Wam listę materiałów i narzędzi, których użyłem do jego realizacji:

  • słupek drewniany o wymiarach 10 x 10 x 200 cm
  • deski o przekrojach 10 x 2 oraz 14 x 2 cm
  • kantówki o przekrojach 1 x 2 cm, 1 x 4 cm oraz 2 x 4 cm
  • metalowa kotwa do osadzenia słupka
  • metalowa kula o średnicy 8 cm na szczyt słupka
  • blaszany lampion
  • elementy kute z pręta o przekroju kwadratowym
  • wkręty ciesielskie 3,5 x 40 mm
  • wkręty 6 x 70 z łbami sześciokątnymi i tych samych gabarytów z płaskim łbem wkręcane kluczem imbusowym
  • cienkie gwoździki
  • skuwka ze stalowej taśmy

    Od Altax:
  • młotek
  • frezarka górnowrzecionowa (do wykonania ozdobnych listewek – możecie kupić gotowe w sklepach budowlanych)
  • piła, wyrzynarka lub ręczna piłka i skrzynka uciosowa (do przycinania elementów do odpowiednich wymiarów)
  • ściski stolarskie
  • pędzle do malowania farbami i do nakładania impregnatu gruntującego
  • wodoodporna masa do zamaskowania wkrętów

Udanej zabawy!

1 Comment

  • Reply
    Furtka do warzywnika – Rzuć Pan Okiem!
    2 Czerwiec 2022 at 07:52

    […] mieliście okazję czytać mój poprzedni wpis z tegorocznego #WyzwanieAltax, a także posty w ramach tej samej kampanii z roku 2021, na pewno […]

  • Leave a Reply

    error: